Instrukcja do edycji pracy magisterskiej
Instytut Nauk Geologicznych UJ

1.	Strona tytułowa wg wzoru i bez numeracji.
2.	Tytuły: pracy, rozdziału, podrozdziału bez kropek na końcu tytułu. 
3.	Czcionka dla tekstu akapitowego: Times New Roman 12.
4.	Odstęp pomiędzy wierszami (interlinia) w akapicie: 1.5.
5.	Przed tytułem rozdziału lub podrozdziału: 2 wiersze wolne.
6.	Po tytule rozdziału lub podrozdziału: 1 wiersz wolny.
7.	Wcięcia na początku akapitu: 1,25 cm (powinny być wykonane przy użyciu klawisza „Tab”, lub poprzez formatowanie akapitu, a nie za pomocą spacji).
8.	Wyrównanie prawego marginesu tylko w wersji ostatecznej. 
9.	Należy dokonać weryfikacji teksu przy pomocy sprawdzania pisowni w komputerze. Do słownika można wprowadzić najczęściej używane nazwy i terminy.
10.	Znaki przestankowe (kropki, przecinki, wykrzykniki, itp.) stawia się bezpośrednio po wyrazie (bez spacji).
11.	Należy zlikwidować tzw. wiszące spójniki (pozostawione na końcu wersu jednoliterowe słowa, np.: "a", "i", "o", "u", "w", "z"). Można to osiągnąć za pomocą tzw. twardych spacji (MS Word, LibreOffice Writer: Ctrl+Shift+Spacja).
12.	Gdy używane są nawiasy i cudzysłowy nie należy robić odstępów po pierwszym ani przed końcowym nawiasem czy cudzysłowem.
13.	Nie stosować odstępów przed i po pauzie przy przedstawianiu wielkości skalarnych (np. 2–3 m) natomiast stosować odstęp (spację) po cyfrze a przed skrótem jednostki miary, wagi itp. (np. 3 m).
14.	Taksonomiczne nazwy rodzajowe i gatunkowe powinny być pisane kursywą, nazwy rodzin i wyższych kategorii systematycznych bez kursywy i skróty nomenklatury otwartej (cf., aff., ex. gr.) również bez kursywy. 
15.	Sposób cytowania publikacji w tekście (przykład):

Jak wykazali Jastrzębski (1882) i Stołowski & Masłowski (1912) skamieniałość ta jest powszechna. Potwierdziły to późniejsze prace (Stachurski, 1960a, b; Zielonka & Zabłocki, 1962; Kotowski et al., 1973).
Inicjały imion podaje się wyłącznie, gdy jest więcej autorów o tym samym nazwisku.

16.	Cytacje publikacji w jednym ciągu powinny być uporządkowane chronologicznie, od starszych do młodszych, a jeżeli są te same daty to alfabetycznie. Co do chronologii należy brać pod uwagę pierwsze prace autorów np. (Jastrzębski, 1882, 1914; Wolf, 1888, 1901; Leski, 1890, 1895). Prace z jednego roku tego samego autorstwa otrzymują dodatkowe oznaczenia w postaci małych liter zarówno w cytacji jak i bibliografii np. Uchman 2010a, b.
17.	Wszystkie załączniki graficzne (fotografie, rysunki) są figurami, które należy cytować jako Fig. dla jednej figury lub Figs dla więcej niż jednej figury. Części składowe jednej figury należy cytować jako np. Fig. 3A; Fig. 4A, B; Fig. 4B–F. Skrót figury własnej piszemy z dużej litery (Fig.) a w odwołaniu do cudzej z małej litery (fig.).

Przykład: Obszar badań przedstawia Fig. 1. Stratygrafię tego obszaru (Figs 2–4) przedstawiono w oparciu o pracę Millera (2004) i schemat Ostrowskiego (2005, fig. 4).

18.	Figury należy oznaczać kolejnymi cyframi arabskimi z opisem (tytułem) pod figurą; cytować źródło, jeśli figury nie są autorskie. Wszystkie załączone figury powinny mieć odwołania w tekście. Linie na rysunkach powinny mieć odpowiednią grubość (minimum 0,15 mm a wysokość liter co najmniej 2 mm.
19.	Zaleca się stosowanie skali liniowej do zdjęć, map, profili, używanie małych liter do podpisów na zdjęciach, profilach, schematach tam, gdzie jest to możliwe.
20.	Oznaczenia tabel po prawej stronie i opis (tytuł) pod numerem tabeli, wyśrodkowany w stosunku do szerokości tabeli. Przykład:

Tabela 1
Rewizja wybranych gatunków ramienionogów tytonu-beriasu
w pienińskim pasie skałkowym

			

21.	Spis literatury musi zawierać dane bibliograficzne wszystkich publikacji cytowanych w całym tekście w tym w podpisach pod figurami; w spisie literatury nie mogą się pojawić pozycje do których nie ma odwołań w tekście.
22.	W spisie literatury umieszczać tylko te publikacje, które się przejrzało lub czytało. Jeżeli jest to z ważnych przyczyn niemożliwe, to można się powołać na dane z innej pozycji np. (Leski, 1903 fide/patrz Wolf, 1914).
23.	Spis literatury powinien być sporządzony alfabetycznie, a gdy autor (lub autorzy) jest ten sam (są ci sami), to chronologicznie, od starszych prac do młodszych. Jeżeli jest kilku autorów prac a pierwszy jest ten sam, to należy stosować porządek alfabetyczny wg kolejnych autorów.  Powinny być podane pełne nazwy czasopism. Gdy nie jest to czasopismo, powinien być podany wydawca, miejsce wydania i zakres stron. Należy zwrócić uwagę na odstępy i znaki interpunkcyjne. Wzorować się na Annales Societatis Geologorum Poloniae (ASGP). Przykłady:

- artykuły w czasopismach:
Felisiak, I., 1992. Osady krasowe oligocenu i wczesnego miocenu oraz ich znaczenie dla poznania rozwoju tektoniki i rzeźby okolic Krakowa. Annales Societatis Geologorum Poloniae, 62: 173–207.
Stigh, J. & Ronge, B., 1980. Origin and emplacement of two compositional layered ultramafic bodies in the Caledonides of Västerbotten, Sweden. Geologiska Föreninges i Stockholm Förhandlingar, 100 [za 1978]: 317–334.
– rozdziały w edytowanych opracowaniach (np. tomy konferencyjne, wydania specjalne):

Chafetz, H. S., Wilkinson, B. H. & Love, K. M., 1985. Morphology and composition of non-marine carbonate cements in near surface settings. W: Schneidermann, N. & Harris, P. M. (eds), Carbonate cements. Society of Economic Paleontologisst and Mineralogists, Special Publication, 36: 337–347.
Deines, P., 1980. The isotopic composition of reduced organic carbon. W: Fritz, P. & Fontes, J. C. (eds), Handbook of Environmental Isotope Geochemistry. Volume 1, The Terrestrial Environment, Elsevier, Amsterdam, pp. 329–406.
Hoffmann, M. & Paszkowski, M., 1989. Skały węglanowe paleozoiku antykliny Dębnika. W: Rutkowski, J. (ed.), Przewodnik IX Zjazdu Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Kraków, 14–16 września 1989. Wydawnictwo Akademii Górniczo-Hutniczej, Kraków, pp. 25–30.

- książki, mapy:

Bromley, R. G. 1996. Trace Fossils. Biology, Taphonomy and Applications, 2nd Edition. Taylor & Francis, London, 361 pp.
Schlegemilch, R., 1976. Die Ammoniten des süddeutschen Lias. Fischer Verlag, Stuttgart, 212 pp.
Siemiradzki, J., 1923. Fauna utworów liasowych i jurajskich Tatr i Podhala. Towarzystwo Naukowe, Lwów, 52 pp.
Golonka J., Wójcik A., 1978. Szczegółowa mapa geologiczna Polski w skali 1:50 000, arkusz Jeleśnia. Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa.

– artykuły w druku:

Kowalski, J., (w druku). Sandstones of the Niwka Formation. Studia Geologica Polonica.

– prace niepublikowane:

Ibek, M., 1991. Morfologia i czwartorzęd Kotliny Dzierżoniowskiej. Niepublikowana praca doktorska. Uniwersytet Wrocławski, Wrocław, 58 pp.

24.	Wszystkie źródła internetowe powinny być cytowane wraz datą wejścia, np.:

Biuletyny elektroniczne, strony www, serwisy online powinny zawierać, jeżeli są dostępne:

Tytuł
Nośnik
Miejsce wydania
Wydawcę
Datę wydania
Datę dostępu
Warunki dostępu